در آرزوی طلوع خورشید تابان
👑
اگر سالها قبل و دوران وبلاگنویسی و اوایل ظهور شبکههای اجتماعی خاطر بعضیها باشد، شاید یادشان بیاید که همیشه موقع جامجهانی داستانها داشتیم. من در رؤیای قهرمانی آلبیسلسته همهجا را راهراه میدیدم به رنگ آبی آسمانی و سفید، به امید طلوع خورشید تابان.
حالا هرچند این رؤیا به حقیقت پیوسته است اما من بیشتر از ۱۵ سال است که چشمهایم بهتر میبینند و در این سالها سوختن هزارانهزار رؤیا را بهدست شعلهی جنون دیدهام. عجبا که در این دو دوره، غم و خشم و اندوه روزهای جامجهانی هیچ ربطی به فوتبال ندارد.
داستان «لئو مسی» از مجموعهی «مردان کوچک، رویاهای دور و دراز» قصهی لیونل مسی است، پسربچهای از روزاریو که با دل دادن به رؤیاها و آرزوهایش موفق شد برای همیشه بهترینِ تاریخ شود؛ اما چه اتفاقی میافتاد اگر این تیرماهی دههشصتی در سرزمین ما متولد میشد؟
میدانم ناامید نباید بود؛ بهخاطر همهی عزیزترینهای این خاک که جاویدنام شدهاند در آرزوی روزهای روشن میمانیم، به امید طلوع خورشید تابان.
🌻
در آستانهی جامجهانی ۲۰۲۶، گفتم شاید دوست داشته باشید داستانِ بهترینِ تاریخ فوتبال را برای بچهها بخوانید.
🇦🇷
مردان کوچک، رویاهای دور و دراز: لئو مسی
نویسنده: ام. ایزابل سانچز وگارا
تصویرگر: فلورنسیا گاوالن
مترجم: فؤاد صادقیان
انتشارات شهر قلم
